بچه تر که بودم هروقت دست و پاهام یا یه جایی از بدنم زخم می شد یا می سوخت، مامانی می گفت برو ببین کجا خطا کردی؟
خدا چون دوست داره، تو همین دنیا بهت سختی میده تا گناه ها و خطاهات، تو همین دنیا بخشیده بشه و پاک برگردی پیش خودش...
چند وقتیه زندگی خیلی شیرین و بی دغدغه جلو می ره ، نه زخمی در کاره نه جراحتی نه غمی نه غصه ای نه بچگی ای... 

گناه کار بودنم با این همه آرامش جور در نمیاد....
ترس همه ی جونم رو گرفته
نکنه به حال خودم رها شده باشم؟؟